1st MINOOS Award to Vasilis Oikonomou - Sociogram || 1η Βράβευση ΜΙΝΩΟΣ ΝΥΞ στον Βασίλη Οικονόμου - Κοινωνιόγραμμα
- Nov 10, 2025
- 4 min read
Vassilis Oikonomou – Artist and Activist of Inclusive Theatre
Vassilis Oikonomou is not only a talented director and actor; he is a social creator and activist who brought theatre to the forefront of the struggle for human rights. Born and raised in Velo, Corinthia, he grew up with the values of community and solidarity. These roots shaped his worldview and led him to perceive his disability not as a personal limitation but as a political and social issue of equality.
Theatre as a Political Act
He studied Archaeology and Theatre Arts, historically paving the way as the first disabled person to be admitted to an Advanced Theatre School under the Greek Ministry of Culture. Through this act, he challenged an exclusionary law that prevented disabled artists from studying theatre, proving that art can overturn institutional barriers.
The founding of THEAMA was a landmark act of activism: a professional theatre where disabled actors are not “guests” but equal creators. Productions such as “The Persians” at the National Theatre and “Antigone” with full accessibility became examples of how theatre can serve as a mirror of a mature, inclusive society.
Social Significance and Development of the Arts
His method, “Human – Goal – Action,” goes beyond acting; it is a tool for social empowerment. It integrates techniques from Meyerhold and Brecht, redefining what is considered “healthy” or “normal” and emphasizing the uniqueness of each individual. Through his teaching, new artists – with or without disabilities – learn to create without stereotypes, promoting a diverse and dynamic development of theatre.
His artistic work demonstrated that accessibility is not charity but a right, giving new direction to the Greek theatre scene and aligning it with international collaborations. His vision for universally accessible theatres contributes not only to the evolution of theatre practice but also to a deeper social transformation.
Monologue “Metaxia” by Kostas Lakis,directed by Vassilis Oikonomou at ISON Theatre,with subtitles and audio description.
Activism and Legacy
Oikonomou used theatre as a means of political advocacy. He believed and proved that “disability is not a problem but a living condition” and that “nothing about us, without us.” He brought public dialogue to the concepts of equality, freedom, and universal design, inspiring both artists and audiences to see the stage as a space for social change.
His greatest victory lies in creating new models for the development of theatre, where diversity becomes the driving force of creativity. Through his work and activism, Vassilis Oikonomou leaves a living legacy: that theatre must be public, equal, and political — a space that includes everyone.
Βασίλης Οικονόμου – Καλλιτέχνης και Ακτιβιστής της Ενταξιακής Τέχνης
Ο Βασίλης Οικονόμου δεν είναι μόνο ένας χαρισματικός σκηνοθέτης και ηθοποιός· είναι ένας κοινωνικός δημιουργός και ακτιβιστής, που έφερε την τέχνη στην πρώτη γραμμή της διεκδίκησης δικαιωμάτων. Γεννημένος και μεγαλωμένος στο Βέλο Κορινθίας, κουβαλά από παιδί την αξία της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. Αυτές οι ρίζες διαμόρφωσαν το βλέμμα του απέναντι στην κοινωνία και τον οδήγησαν να αντιμετωπίσει την αναπηρία του όχι ως ατομικό περιορισμό αλλά ως πολιτικό και κοινωνικό ζήτημα ισότητας.
Η τέχνη ως πολιτική πράξη
Σπούδασε Αρχαιολογία και Δραματική Τέχνη, ανοίγοντας ιστορικά τον δρόμο ως το πρώτο ανάπηρο άτομο που πέτυχε εισαγωγή σε Ανώτερη Δραματική Σχολή του Υπουργείου Πολιτισμού. Με αυτήν την κίνηση, αμφισβήτησε στην πράξη έναν νόμο που απέκλειε τους ανάπηρους καλλιτέχνες, αποδεικνύοντας ότι η τέχνη μπορεί να ανατρέπει θεσμικά εμπόδια.
Η ίδρυση του ΘΕΑΜΑ αποτέλεσε κορυφαία ακτιβιστική πράξη: ένα επαγγελματικό θέατρο στο οποίο οι ανάπηροι ηθοποιοί δεν είναι «φιλοξενούμενοι», αλλά ισότιμοι δημιουργοί. Παραστάσεις όπως οι «Πέρσες» στο Εθνικό Θέατρο και η «Αντιγόνη» με καθολική προσβασιμότητα έγιναν παραδείγματα ότι το θέατρο μπορεί να λειτουργήσει ως καθρέφτης μιας ώριμης, συμπεριληπτικής κοινωνίας.
Κοινωνική σημασία και ανάπτυξη της τέχνης
Η μέθοδός του, «Άνθρωπος – Στόχος – Δράση», δεν περιορίζεται στην υποκριτική· είναι εργαλείο κοινωνικής ενδυνάμωσης. Ενσωματώνει τεχνικές του Μέγιερχολντ και του Μπρεχτ, αλλά επαναπροσδιορίζει το «υγιές» και το «κανονικό», προτάσσοντας τη μοναδικότητα κάθε ανθρώπου. Μέσα από τη διδασκαλία του, νέοι καλλιτέχνες –με ή χωρίς αναπηρία– εκπαιδεύονται να δημιουργούν χωρίς στερεότυπα, προωθώντας μια πολυφωνική, δυναμική ανάπτυξη της τέχνης.
Η καλλιτεχνική του δράση απέδειξε ότι η προσβασιμότητα δεν είναι φιλανθρωπία αλλά δικαίωμα, δίνοντας νέα κατεύθυνση στη θεατρική σκηνή της Ελλάδας και εντάσσοντάς την σε διεθνείς συμπράξεις. Το όραμά του για θέατρα καθολικά προσβάσιμα συμβάλλει όχι μόνο στην εξέλιξη της θεατρικής πρακτικής αλλά και σε μια βαθύτερη κοινωνική μεταρρύθμιση.
Ακτιβισμός και παρακαταθήκη
Ο Οικονόμου χρησιμοποίησε την τέχνη ως μέσο πολιτικής διεκδίκησης. Πίστεψε και απέδειξε ότι «η αναπηρία δεν είναι πρόβλημα αλλά ζώσα κατάσταση» και ότι «τίποτα για εμάς, χωρίς εμάς». Έδωσε δημόσιο διάλογο στις έννοιες ισότητας, ελευθερίας και καθολικού σχεδιασμού, εμπνέοντας καλλιτέχνες και θεατές να δουν τη σκηνή ως χώρο κοινωνικής αλλαγής.
Η μεγαλύτερη νίκη του είναι ότι δημιούργησε νέα πρότυπα ανάπτυξης της τέχνης, όπου η διαφορετικότητα γίνεται κινητήριος δύναμη δημιουργίας. Με το έργο και τον ακτιβισμό του, ο Βασίλης Οικονόμου αφήνει μια ζωντανή παρακαταθήκη: ότι η τέχνη οφείλει να είναι δημόσια, ισότιμη και πολιτική – ένας τόπος που χωράει όλους.
Comments